మరింక శెలవ్.

Despair shall forsake me

మరింక శెలవ్.
ప్రపంచ మంతా ఆవగింజలా
ఇమడ్చుకుని
చూపుల కాన్వాసుని
విశ్వమంతా పరచిన
కళ్ళు మూతలు పడిపోతూన్నాయి.

ఎక్కడో స్వరపేటిక మూలాల్లో
ఇరుక్కుపోయిన వాయువు
సంధించిన ఆఖరి ప్రకంపనలు
దేహం నుండి ప్రాణానికో
ప్ర్రాణం నుండి ఆత్మకో
మరింక శెలవు.

ఏదో అంటున్నట్లే వుంది.
ఎవరికీ వినబడుతున్నట్లు లేదు
అందరూ చూస్తూనే ఉన్నారు
దృశ్యాలన్నీ మేఘాల్లా
కరిగి పోతూన్నాయి
శక్తినంతా కూడదీస్తేనే కానీ
ఏ బంధమూ తెగేటట్లు లేదు.

ఊపిరి నెవరో బలవంతంగా
వేళ్ళతో ఊడపెరుకుతున్నట్లే ఉంది
అంగాంగాలన్నీ ఎవరికో
అర్పించుకుంటున్నట్లుగా
ఒకటి ఒకటిగా దూరమైపోతూన్నాయి.

చెవులు రెండూ చిల్లు పడవల్లా
శబ్ద సముద్రాల్లో మునిగిపోతూంటే...
పాదరస మట్టం
పాతాళాన్ని ముద్దాడుతూంటే...

మనసు కేటలిష్టయి
మస్థిష్కంలో మొదలయిన రశాయనిక చర్య
గొంతు గుండెలోంచి శబ్ద తరంగాలై.....
'ఇప్పుడిప్పట్లో పోయేటట్లు లేడు'
వేచి చూడాలి..ఏం చేస్తాం.
పెద్దకొడుకు సర్దుబాటు ?
ఫెటీల్మని కర్ణభేరి పగిలిన శబ్దం

'రాతకోతలన్నీ అయినట్లేనా ?'
రెండో కోడలి అనుమానం ?
ఛెళ్ళుమన్న కొరడాదెబ్బలా !

అవన్నీ ముందే జాగ్రత్త పడమన్నానుగా
కూతురి ముందు చూపు ?
కరెంటు షాక్ తగిలినట్లుగా !

అఖండ తేజస్సు
నన్ను ఆవహించేవేళ
నేను ప్రశ్నిస్తూన్నాను...

ఓ భగవాన్ !
ప్రేమిస్తే ప్రేమించబడతానన్నావు...
పిచ్చివాడా ?
న్యూటన్ నియమాలకెప్పుడో
నీళ్ళు చెల్లిపోయాయి...
ఈ కవిత తెలుగురత్న అక్టోబరు సంచిక లో ప్రచురితమైనది. దాని లింకును ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.
http://teluguratna.com/content/view/277/26/