వర్షించే ప్రతి బొట్టులో......
మన తొలి పరిష్వంగన
అనుభూతిని మొగ్గలోనే
చిదిమి వెళిపోయిన
నీకేం తెల్సు
నేనెంత గ్రీష్మాన్ని
దిగమింగానో...
ఈ ఏకాంతంలో
వర్షించే ప్రతి
కన్నీటిబొట్టులో
నీ రూపాన్ని
చూసుకుంటూ
ఎన్ని నిద్రలేని రాత్రులు
నిరీక్షించానో...
తలపులలోనిండిన
నీ రూపం
కలలో దూరమయ్యేనని
కలత నిద్రకు కూడా
దూరమయ్యేను...
ఈ కన్నీటి ధారలు
ఎప్పటికి ఇంకిపోవు
ఎందుకంటే
ఒక బిందువు నీకోసం
ఒక బిందువు నాకోసం
మరో బిందువు మనకోసం
అలా...అలా...అలల్లా......
అనంత వాహినిలా............
